nepal life 2076 3 18

सुभाय् (बाखं)

नारद बज्राचार्य

यात्रा ! थ्व बःचाधंगु यात्रा हे खत ।

वःगु व वंगु हे सुनां मचायेक क्वचाःगु यात्रा । न्ह्याःगु व मन्ह्याःगु हे सुनां मसिइक दीगु यात्रा । मात्र पूर्णविराम ध्वः छध्वः सालेत वःगु यात्रा । अस्तु निगः आखः च्वयेत वःगु यात्रा । फुलिस्टप छफुति तिकिननेत वःगु यात्रा । यात्रा । दीवं, क्वचायेवं तिनि स्यूगु खः, कि थ्व यात्रा खः । मात्र यात्रा । अले, जि यात्री ।

नत्रसा...

जि ब्वलनाच्वनाम्ह खः । बुलुहुँ आकार कायेत सनाच्वनाम्ह खः । आकार काकां वइच्वनाबलय्, छुं छुं थुया वइच्वंगु नं खः । शायद थ्वहे जिगु नुगः खः । नुगःया चेतना खः । थ्व नुगलं छुं थुइके हे मखंनि, छुं सिइके हे मलाःनि, छत्थुं...

ऐया !

छुं कथोर वस्तुं जितः न्याक्क ज्वं वल । तसकं हे स्याक्क ज्वन । लाय् प्यपुनाच्वनाम्ह जितः झातापाता यानाः हे सालाकाल । चच फुना काल । ल्हाः तुति दुम्ह खःसा शायद जःखःया वस्तुत बः कयाः बलं च्वनेगु खइ । मवनेगु नं खइ । तर... छुं हे बल मदुम्ह जि– साःगु साकां तुं वनेमाल । वना ।

आहो !

थुर्रर हे खात जि । गज्याःगु ख्वाउँगु । ख्वाउँगुया अनुभव जुइकाः तिनि सिल जिं, जि ला क्वाःगु थासय् च्वंच्वंम्ह खनी । लुमुगु थासय् च्वंच्वंम्ह खनी ।

घाः घाः हे जुल जि । हि झ्वः झ्वः वल । पकुपिकु हे चिन । स्याःचाः सह यानां सह यायेमफुत । मत्तिइ लुल– संसारय् थुकथं कष्ट फःम्ह जि हे न्हापांम्ह खइ ।

ज्वनाः साःम्हेस्यां जितः अय्क्क हे मस्वः । तसकं निर्दयीपूर्वक न्याक्क ज्वंगु ज्वनां वांछ्वत ।

भ्यात्त ।

हुं थ्यंक हुतांचा नयाः बज्रे जुल जि ।

ओहो ! थ्व छु ?

स्पर्शं सी दत । जि थेंजाःपिं अन मेमेपिं नं यक्वदुगु जुयाच्वन । बाल्टिन जायेक जायेक । ख्वाउँसे... ख्वाउँसे... ।

ख्वाउँसे ला जि नं जुजुं वनाच्वना....

शायद, थ्वहे यात्रा क्वचायेत्यंगुया संकेत खः । थन तक जकया हे थ्व यात्रा खः । अले जि यात्री ।

थनतकया यात्रा नं जि याकःचिया जक मखु खनी । थ्व स्पर्सं कनेधुंकल । थ्व स्पर्सं सीदत । थनतक वयेमाःपिं यात्रीत नं अल्याख दु खनी । थनतक जक वयेमाःगु कारणत नं यक्व दु खनी ।



–    ‘छ पापिं थः जक सिनाः मगानाः जितः नापं स्यात ।’
    मिखां ख्वबि बाः बाः वयेकाः कलाःम्ह ख्वल ।
    पापिम्ह भाःतं छुं न्वमवाः ।

–    ‘गथे नुगलय् हि मदुगु हँ छंगु । थथे भनं जुइ धकाः म्हगसय् तकं मम्हनागु...’
    छाति हे तज्याइ थें च्वंक कलाःम्ह चिल्लाय् दन ।
    भाःतम्ह थां जुयाः च्वन । न्वमवाः ।

–    ‘ए बा बा ! न्यादँ न्यादँ तक्क जि नं ला छंगु ख्वाः स्वयाः च्वनागु खः नि । छं नं ला जिगु ख्वाः स्वयाः थःत प्वःचिइ माःगु खःनि । तर छ ला...’
    भाःतम्हेसिया नुगः हे ह्वखनाबिल ।
    नुगः ह्वःगंसां कलाःयात छुं मधाः ।

–     ‘जितः संसारया सुख बिइ धकाः ह्ययेकाः थौं बरबाद यात । अखतं जितः हे संसारया ग्यानापुगु दुःख क्वचिनाबिल ।’
    बरबाद याःम्ह भाःतम्ह अपराधी थें ठिंग दनाच्वन ।
    बरबाद जूम्ह कलाःम्ह पीडां छट्पट जुल ।

–    ‘हे भगवान् ! थ्व मिजनं जितः स्यात बाः बाः ! जिगु जीवनयात अथें म्वय् थ्यानाबिल बाबा । आः जि छु याये । आः जिं छु याये छन्त... हिं... छंगु हि हे त्वनाबिइ जिं....’
    कलाःम्ह हिंस्रक जुल । लं ज्वनाः हे झातापाता यात ।
    याः याः थें याकाच्वन । भाःतम्हं छुं प्रतिबाद मयाः ।

–     ‘थ्व बरबादगु जिन्दगीयात आः जिं छु याये । छं हे धा, आः जिं छु याये...’
    थ्व या धकाः भाःतम्हं छुं सल्लाह मब्यू ।
    हा हां । ख्व ख्वं । कलाःम्ह अथें सिथिल जुजुं वन ।

–     ‘छं जितः ला स्यात स्यात म्वाःल । सह याये । तर, छं ला थ्व प्वाथय् वःम्ह मचायात तकं सह मयात । कन्हय् थ्व मचाया हरबिजोग गथे टुलुटुलु स्वयाच्वने ? गथे सह याये जिं ? छं हे धा आः थ्व मचायात जिं छु याये...’

–    ‘एबोर्सन’
    बल्ल एड्स ज्वनावःम्ह भाःतम्हं थःगु म्हुतु प्यखुल ।
    थःगु संसार हे अन्धकार जुयाः हीमी चाःम्ह मिसां मिखां छुं मखन । धुं झम्टे याये थें भाःतम्हेसित झम्टे यात ।



येँ । बालाजु बाइपास ।

म्हिगः सन्ध्याकाः इलय् थनया छगू स्कूलं छेँ लिहां वनाच्वंम्ह अन्दाजी झिन्यादँति दुम्ह सुनिरा (नां हिलाः) धयाम्ह छम्ह मिसामचायात येँनं मोटरसाइकलय् चाःह्यू वयाच्वंपिं प्यम्ह ल्याय्म्हतसें बलात्कार यानाः बिस्युं वन । मिसामचाया हालत खतरा मुक्त दु । वयात थनया वीर अस्पतालय् वासः यानाच्वंगु दु । अपराधीतय्त पुलिसं मालाच्वंगु दु ।



–    जि ला बेहोस जुल जुल । छं होश याये म्वाःला ?

–    स्व छं दः पाः यानाच्वन

–    पाः यानागु मखु

–    अलय् थ्व छु धयाच्वनागु ले ?

–    छुं धयागु मखु । थःगु गरिबीयात उलाच्वनागु का । थःत हे म्वाय्चुइका च्वनागु का ।

–    वःम्ह वये धुंकल । म्वाःलका । थ्व छम्हेसित न्ह्याथे हे दुःख सिनाःसां...

–    आहो ! छु खँ ल्हानागु आमु ? थ्व वल धाःसा जिं याउँक आत्महत्या याःवनेमाली का ।

–    अथे नं धाये धयागु दइ ला छे ...।

–    छु ले । खःगु हे खँ ल्हानागु । आः हे ला थुलि कसाः नयाः म्वानाच्वना । १०ह८ या थ्व छेलिइ । झन् थ्वया नं भार तनेमाल धाःसा...

–    मवये माःम्ह वयेधुंकल । आः छु यायेगु ले ... ।

–    उपाय

उपाय

राम    –    श्याम ! जितः तसकं हे आपत् जुल । न्याद्वः दां त्याये ब्यू रे ।

श्याम    –    उलिमछि दां छन्त छु यायेत माल ?

राम    –    माल काः । तसकं हे आपत् जुयाः ला धाः वयागु जि ।

श्याम    –    म्हिगःतक ला ठीकठाक हे जुयाच्वंगु खः । थौं छक्वलं छन्त छुकिया आपत् वल ?

राम    –    वल का । थःगु हे असावधानीं यानाः आपत् विपतं क्वच्युंवल का ।

श्याम    –    खँ मथुल जिं ।

राम    –    छं खँ थुइके नं म्वाः । खुरुक्क दां जक ब्यूसा गाः । जिगु गरिबीयात हिस्याःवःम्हेसित...

श्याम    –    भाय् मथुल छंगु । बांलाक्क ला धा । मा हे माःगु खःसा बि हे बिइ ।

राम    –    आः छु धायेगु । छम्हसें ला थन लाफः पिनाच्वंगु इलय् हानं मेम्ह

श्याम    –    मतलब

राम    –    मतलब छु आः । कलाःचित एबोर्सन याकेत का । प्वाथय् जक वःबलय् ला थन त्यासाया मार हाने यायेधुंकल । धात्थें...


–    पल्लवी ! ए पल्लवी थन स्वः

–    छाय् मम् ...

–    थन ला स्व ...

–    का वल मम् । छाय् मम्

–    छाय्धाःसा, आः छन्त याकनं म्यारिज यानाबीगु जुल धकाः

–    मम् ... !

–    छुकेया मम् ? म्हिगः डाक्टर अंकलं फोन यानाहःगु । छ लाखे...

–    ....

–    छाय् नमवानागु । खँ छु खः ?

–    सरी मम् ... ।

–    डाक्टर अंकलं धयाच्वंगु, थ्व लाखे छंगु स्वंगूगु हँ... छंगु हे हेल्थयात बिचाः यानाः जक जितः फोन यानागु हँ

–    .....

–    उकिं जिं क्वःछी धुन । छंगु तुरुन्त म्यारिज यानाबीगु । डाक्टर अंकलयात धाये नं धुन छम्ह स्व हे स्व धकाः ।

–    मम् ... !

–    आः छुकेया मम्

–    जबय् नकतिनि एड्जष्ट जुइत्यना । क्यारियर भचा मदयेकं म्यारिज यायेबलय्...

–    धयां छु याये ? छंगु बानियात थत्थें म्यारिज यानामब्युसे मगाये धुंकल । जि ला डिस्कों सरासर लिहां वइम्ह जुइ धकाः च्वनागु । तर छ ला... । छं बाबां स्यूसा जिगु नापं लाफः पी ।

–    प्लीज मम् । सरी मम् । आवंनिसे...



रिता    –    डाक्टर सा’ब जिगु प्वाथय्...
         –    म्ह्याय् दु ।

गीता    –    डाक्टर सा’ब जिगु प्वाथय्...
          –    म्ह्याय् दु ।

सिता    –    डाक्टर सा’ब जिगु प्वाथय्...
          –    म्ह्याय् दु ।

मिना    –    डाक्टर सा’ब जिगु प्वाथय्
          –    काय् दु ।

रिता    –    डाक्टर सा’ब । थ्व प्यम्हम्ह नं जिं म्ह्याय् बुइकल धाःसा जि भाःतं जिगु लाफः पी । लिथु तये हइ ।

गिता    –    डाक्टर सा’ब । प्वाथय् म्ह्याय् दु धयागु सिल कि हे जि ससःमांनं जितः पिखालखुइ तयाः हे छ्वा वाइ ।

सिता    –    सुभाय् डाक्टर सा’ब । छेँय् छम्ह लक्ष्मी दुहां वइगु जुल ।

मिना    –    डाक्टर सा’ब । थ्व म्ह्याय् जूगु जूसा थःत भचा भर दइगु । काय् जुल...



–    बधाइ दु छितः । काय् हे दु ।

–    काय् हे दु...

–    खः । काय् हे दु ।

–    डाक्टर सा’ब...

–    क् क् छि ला ख्वै दिल । छाय् ख्वै दियागु ? मेपिं थन काय् मदयाः ख्वइ । छि धाःसा काय् दत नं ख्वयादिल ।

–    डाक्टर सा’ब जि छेँ हे निम्ह निम्ह काय् दु...

–    अलय्,

–    अले मां जुयाः नं थांै जि थः मस्तय् काल पियाच्वनागु दु । न्हि न्हिं द्यःयाथाय् जि काय्पिंत याकनं फयाकायेत मृत्यु फ्वनाच्वनागु दु । डाक्टर सा’ब गुबलें गुबलें अमिगु दुःख खनीबलय् सह याये मफयाः सिना वने ला धयाथें मतिइ लुइगु । तर, जि अभागी ! जि नुगः कुचा, थः हे ला हि मसीकं थःत नं स्यायेमफु ।

–    जिं ला छुं हे थुइकेमफु छिगु खँ...

–    गथे थुइ डाक्टर सा’ब । थ्व नुगलय् ल्वहं घानाः म्वानाच्वनागु दु जि । द्यवं ल्वहं धयागु श्रृष्टि यानामतःगु जूसा थ्व नायू नुगः उबलय् हे पम्हुयाः वनेधुंकल जुइ । छेँय् निम्ह काय्पिं दु जि– हिरा व मोती । निम्हं हे चं चं धाः, हिसिं भय्ब्यू । हिसिया प्वःचात जि हिरा व मोति । अपिं वयेवं जिमिगु छेँया आकाश हे चकनावःगु खः । संसारया दक्व सुख जिमिगु हे छेँय् प्वंकेहःगु खः । जिमि पलाः थातय् मलाः । दच्छि निदँ स्वदँ प्यदँ ई थुकथं बिनावन, ई बीगु हे जिमिसं वाः मचाः ।

छन्हु सदां थें मचातय्त ल्हाः ज्वनाः स्कूलय् तः वनाच्वनागु । स्कूल हे थ्यनेमलाःनि न्यासि वने मफयेकाः भ्यात्राक्क भ्यात्राक्क दल ।
    मचा छु दल । जिमिगु भाग्य हे चुलुब्यन । संसारया दक्व ख्युँलं जिमित क्वच्युं वल । जि मचातय्त... जि मचातय्त...
    उघ्रिमय् वया बाबायात पसलय् फोन याना । फोन दिकाखतं वया बाबा नं ब्वाँय् वल । अस्पतालय् यंका । डाक्टरं जाँच यानाः वयात संका वं कथं हि, खि, एक्स्रे, भिडियो एक्स्रे दक्व याकेबिल । दक्व हे याना । दक्व रिपोर्ट स्वयेधुंकाः डाक्टरं जवाः बिल– जि मचातय्त... जि मचातय्... मस्कुलर डिस्ट्रफि ल्वय् जुल ।   

जिपिं सिमां कुतुं वःपिं थें जुल । छितः ला धाये हे म्वाः डाक्टर सा’ब थ्व ग्यानापुगु ल्वय्या आःतकं संसारया गुगुं नं कुंचाय् वासः लुयावःगु मदुनि ।
    सुथंनिसें बहनी थ्यंक, तलं कुने, कुनं तलय् छेँ छखां थःगु यानाः हुर्रर ब्वाँय् वनाः तिंतिंन्हुयाः म्हिताच्वनीपिं जि काय्पिं थौं लासाय् छग्वारा चिच्युं वनाच्वन । म्हीग सिबे म्हिगः, म्हिगः सिबय् थौं झन्झन् हे ग्वारा चिच्युं वनाच्वन । अमिगु ल्हाः दु खः तर व ल्हातं छुं हे कालबिल यायेमफु । तुति दु – तर व तुति नं उखें थुखें न्ह्याय्मफु । बस् म्हुतु छप्वाः धाःसा आः नं हिसिदयेक पारापारा न्याः ।   

नखःचखः वइ । छेँय् थःथिति सकलें मुनी । अमि मचात क्वथाय् वयाः म्हिताच्वनी । तिंतिं न्हुयाः सनाच्वनी । जि मचातय् नं अथेहे म्हिते मास्ते वइगु जुइ मखा, सने मास्ते वइगु जुइ मखा– बलं हे तुति संकेत स्वःगु खंके ।बलं हे ल्हाः संकेत स्वःगु खंके । नुगः हे पम्हुया बी जिगु । लुखा पिने वनाः ख्वबि हुइ । वया बाःम्ह ला उखे क्वथाय् वनाः हुँ हुँ हे ख्वइ ।
    मचातय्त नका बिइमाः । त्वंका बिइमाः । मू पुइका बिइमाः । फाका बिइमाः । तःधी जुइधुंकल । भासं थुइधुंकल । गुबलें गुबलें ला लज्या नं चाइ । मछाली ।
    क्वथाय् निपा लासाय् निम्हेसित ग्वतुका तये । वं वया वं वया ख्वाः स्वयाच्वनी । खँ ल्हानाच्वनी । जि उखें थुखें छेँज्या यानाच्वने । म्हिगःतिनिया खँ डाक्टर सा’ब ! जि छु कायेत खः, क्वथाय् दुहां वनेत्यनागु – निम्हेसिया खं जिगु पलाः तक्क हे दित ।

–     दाइचा ! झी मां बाः नं यक्व हे दुःख सिल हला ?

–     खः धया । झी बिरामी जुयाः अमि तसकं हे थाकुल । गनं छकः हे वने खंगु मखुत ।

–     उलिमछि थासय् भ्वय् सःतः वइ, गनं हे वनी मखु ।

–     मांया झन् सुथंनिसें बहनीतक झीत हे सुसाःकुसाः यायां न्हि ब्याः ।

–     छता खँ धाये ला ।

–     छु खँ ?

–     गुबलें गुबलें झीत स्वस्वं मां बाः नं मिखां मिखां छु याये धया थें धाइबलय् जिगुला नुगः हे पम्हुइ थें जुइगु ।

–     जितः ला थथे मत्तिइ वं – झी याकनं सीसां हे बेस जू ।

–     जि जक भतिचा उखे थुखे यायेफुगु खःसा – फिल्मय् छम्ह निम्हेसें दुःखिजुयाः आत्महत्याः याइथेँ जि नं न्ह्यात्थें यानाःसां सिनाबीगु...
    उमिगु खँ न्यँन्यं जि गुबले ग्वःतुल । बेहोश जुल । जिं हे मचाल ।    

मिखा प्वाः चाःबलय् छेँया सकल जः प्यखेरं भुनाच्वंगु दु । मचात मां मां धकाः ख्वयाच्वंगु दु । सकस्यां छु जुल छु जुल धकाः न्यनाच्वंगु दु । जिं छु जुल धायेगु...
    थ्व ल्वय् हे थज्याःगु हँ । म्ह्याय् बूसा छुं जुइमखु हँ । जि पाखें गुलि नं काय् बुइ, अपिं फुक्कसित थ्वहे ल्वचं कै हँ । अलय् १४÷१५ दँ लिपा...
    उकिं म्ह्याय् छम्ह दैला धकाः ... तर जिगु भाग्य्....


.............................................................................................................................................


.............................................................................................................................................


.............................................................................................................................................

१०
.............................................................................................................................................

सुभाय् बियाच्वना जिं ।

कि, थ्व यात्रा थन हे क्वचाल ।

बाखं हे बाखं जुयाः ताःहाकयेक क्वचायेमाःगु यात्रा, बाखं जुइम्वायेक क्वचाल ।

म्वानाच्वंपिनि निंतिं दुःखया भार जुया म्वाय् म्वायेका बिल । बां हे लात ।

अनन्त यात्राया खिउँ तुंथी कुतुंवंगु वनं जुयाच्वनेगु सिबय् थन हे क्वचाःगु बेश जुल ।

जिगु यात्रायात थन हे क्वचायेका ब्युगुलिइ, सुभाय् बियाच्वना । सुभाय् ।