1142 nhoo dan adv

श्रीश्रीश्री स्वस्थानी बाखं–१६

न्ह्यब्वःम्ह ः पशुपतिमान पःमां

श्री गणेद्यःयात ज्वजलपे, श्री सरस्वतीयात ज्वजलपे, श्री स्वस्थानी परमेश्वरीयात ज्वजलपे ।।

थनंलि ब्रम्हा, विष्णु व इन्द्र स्वम्हं श्री पावर्ती देवीया उजंकथं श्लेषमान्तक गुँया यंकुलि कुनय् वनाः थाय् थाय् पतिकं माला स्वायाः जुल । उगु श्लेषमान्तक गुँ गथे च्वं धाःसा थीथी कथंया सिमा, गुँस्वां, गुँपंछी, गुँपशु यक्व दयाच्वन । कथंकथंया झंगःत सिमाय् च्वनाः थःथःगु सः पिकयाः हालाच्वन । अथेहे अनेक धुँ, चिताधुँ, सिंह, किसि, भालु, मृग, कस्तुसा, गुँफात थःथःगु पहः व सः पिकयाः म्हिता जुल । सुनां सुयागुं नक्कल नं मयाः, सकसिनं थःथः पहलय् गौरव तायेकाः म्वानाच्वन । सुनां सुयातं क्वत्यलेत न मस्वः, सुनां सुयात हेला नं मयाः । थःथःगु भाय्, थःथः चहःपहः छ्यलाः थःगु संस्कार हना इज्जत कथं म्वानाच्वन । थौंया मनूतय्सं थुमिपाखें आपालं सयेका सिइका नालाः कायेमाःगु दु । थौंया झी मनूत थःगु भाय्, संस्कार, धर्म, नसात्वँसा, पुंसा त्वःताः कतःपिनिगु भाय्, चलन, नसात्वँसा, धर्म, संस्कार नालाः कथंछि थः कतः जुयेगुलिइ गौरव तायेकाच्वन । थज्याःगु पहलं थःथम्हं गःकीगु, थःयात थःम्हं हे न्हंकेगु, फुकेगु ज्या यानाः वयाच्वन । अय्नं झीत भ्याःभचा हे च्यूताः मदुनि वाःमचाःनि । झीसं थःगु धर्म, भाय्, संस्कार, संस्कृति, चालचलन, नसात्वँसा, सकतां ईब्यः कथं ल्वयेकाः माःथाय् माःकथं पाय्छि याना न्ह्यज्याकेमाःगु दु । थुखेपाखे च्यूताः मतसे च्वन धाःसा झीगु म्हसीका हे ल्यनी मखु धयागु खँय् वाःचायेकाः न्ह्यज्यायेमाल धयागु सन्देश बियाच्वन ।

ब्रम्हा, विष्णु व इन्द्र स्वम्ह अनया न्ह्यइपुगु लकस स्वयाः चाःचाःहिलाः महाद्यः गन दु धकाः माला जुल । थथे स्वस्वं जूबलय् श्री किरातेश्वर महाद्यः दर्शन लात, थ्वयात चाःहुलाः ल्हाः ज्वजलपा बिन्ती यानाः श्लोक ब्वनाः उखे थुखे मालाः लुइके मफयाः पर्वचा पतिकं खुसिचा पतिकं माला जुल । गनं हे लुइके मफयाः फचित जुयाः हाकनं उखे थुखे स्वस्वं वंबलय् श्लेषमान्तक गुँया दथुइ चला बथान खनाः अन लिहां  वयाः मालाः खंकल । थ्व चला बथान गथे च्वन धाःसा छचालं चलातय्सं चाहुइका दथुइ स्वये हे यइपुसे दकले हृष्टपुष्ट लुँथें उं जुयाः सकसियां सिबें छ्यं छगः तःधी जुयाः म्हिताजूम्ह मृग रुपम्ह श्री महाद्यःयात खनाः तापाक्कं हे ज्वजलपे बिन्ती यानाः स्तुति यात, “हे परमेश्वर ! मृग रुपम्ह श्री महाद्यः छलपोल श्रृष्टि, स्थिति, संहारकर्ता जुया बिज्याःम्ह प्रभूया पालिसं कोटीकोटी ज्वजलपे हे परमेश्वर ! ताकाल दत कैलाश शून्य जुयाच्वन, आः थःथम्हं चैतन्य जुयाः जिमित दर्शन बियाः कैलाशय् थाहां बिज्यायेमाल” धकाः स्तुति यात । मृग रुपम्ह महाद्यःथाय् न्ह्यःने मथ्यंनिबलय् तिंतिंन्हुयाः अन वं थन वं मदयेक बिस्युं वन । मृग रुपम्ह महाद्यः साक्षात् पशुथें जुयाः बिस्युं वंगु स्वयाः आः थथे मानवतीं मजिल धकाः स्वम्हेसें स्वखे पनाः हयाः न्हापां विष्णु थ्व मृगया नेकुलिइ झ्यामिक ज्वन । अले ब्रम्हा ब्वाँय् वनाः नेकूया दथुइ ज्वन । उयां लिपा इन्द्रं नेकूया च्वका ज्वन । थथे थःत आकाझाकां ज्वंगुलिं मृगु तिंतिंन्हूबलय् नेकू स्वत्वाः जुइक तिंन्हुयाः मृगरुपी महाद्यः कैलाशय् थाहां बिज्यात ।

थथे उम्ह मृगया नेकू च्वका त्वाः इन्द्रया ल्हाःतय्, दथुत्वाः ब्रम्हाया ल्हाःतय्, प्वःत्वाः विष्णुया ल्हाःतय् लाःगु स्वयाः आः गथे यायेगु उपकार याये धयां अपकार जकं जुल । अनर्थ जुल, पापं जक क्यन धकाः धन्दा  कयाः श्री महाद्यःयात स्तुति यानाः क्षमा फ्वन । “हे परमेश्वर ! छलपोल चतुर्दश भुवनया नायः जुयाः थःगु मायां थःम्हं त्वपुयाः मृगरुप कयाः बिज्याःम्ह महारुद्रया पालिसं कोटिकोटि ज्वजलपे । हे प्रभू ! ज्याति रुप, तेजमय, च्वः व प्वः सिइके मफइम्ह दुने पिने च्वय् क्वय् न्ह्याथासं व्याप्तम्ह निरञ्जन निराकार अव्यक्त मूर्तिम्ह ओमकार स्वरुप सकल प्राणितय् नुगलय् च्वना बिज्याइम्ह प्रकृति पुरुष ज्ञान धयाम्ह नं छलपोल, सत्य धयाम्ह नं छलपोल, अथानतय् नाथ छलपोलया पालिसं कोटिकोटि ज्वजलपे, बिन्ती ! जिपिं खनाः करुणा तयाः अपराध क्षमा यानाः दर्शन बिया बिज्यायेमाल” धकाः स्वम्हेसिनं बँय् भागि यात ।

ब्रम्हा, विष्णु व इन्द्रया प्रार्थनां श्री महाद्यः लय्तायाः उमित दर्शन बियाः धयाः बिज्यात, “धन्य खः छिमि पराक्रम खनाः जि अतिकं सन्तोष जुयेधुन । आः छिमि ल्हाःतय् च्वंगु नकुली समस्त प्राणी उद्धार जुइ” धकाः धयाः बिज्यात । स्वम्हसिनं “हे प्रभू ! छलपोलया ध्यान जिमि नुगलय् थाकाः बिज्याहुँ, जिमि ल्हाःतय् च्वंगु थ्व नेकू छु याये ?” धकाः बिन्ती याःबलय् महाद्यः नं धयाः बिज्यात, “छिमि ल्हाःतय् च्वंगु नेकूया दथुत्वाः बागमती सिथय् गोकर्ण धयागु थासय् स्थापना या । उगु नेकूया नां गोकर्णेश्वर धकाः नां चलय् जुइ । हाकनं लिपा जुइगु खँ कने । उगु थासय् रावण वयाः तपस्या यानाः बर प्रसादकथं लंकाया जुजु जुयाः वं लिपा स्वर्ग मत्र्य पातालय् थ्यंक दुःख बियेगु यानाहइ । थुबले त्रेतायुगय् विष्णु रामया अवतार कयाः कोटिकोटि राक्षस कुम्भकर्ण व रावण मोचका लोकयात कल्याण याइ । थुम्ह गाकर्णेश्वर गुम्ह मनुखं दर्शन याइ उपिं दुःख सन्ताप नाश जुयाः भाग्यमानी जुयाः अन्तकालय् मोक्ष प्राप्ती जुइ ।” अले इन्द्रयात धयाः बिज्यात, “आः छंगु ल्हाःतय् च्वंगु नेकूया च्वका अमरावती यंकाः स्थापना या । अन स्वीस्वकोटी द्यःपिन्सं पूजा मान्य यानातइ । अन दशग्रीव रावणं हताः वयाः उगु नेकू लिनाः समुद्रया सिथय् तयेयंकी । उकियात  यता (दक्षिण) गाकर्णेश्वर धकाः नां प्रख्यात जुइ । थन सेवा याःपिं उद्धार जुइ ।” थ्वयां लिपा विष्णुयात “छंगु ल्हाःतय् च्वंगु नेकूयात पातालय् भोगवती खुसिया सिथय् स्थापना या । आम नेकूया नां श्रृंगेश्वर धकाः प्रख्यात जुइ । अन दैत्य दानवपिं बासुकी प्रवृती नागलोकं सेवाः यानाः आनन्दं च्वनी । आः छिपिं स्वम्हं जिं धयाथे उगु नेकू स्थापना या हुँ । उगु नेकू दर्शन यानाः भावभक्ति याःपिं गुबले नं पशु जन्म कायेमाली मखु । सदा सुखी जुयाः मुक्त जुइ । प्राणीतय्त पशु धाइ । उमिगु बन्धनयात पाश धकाः धाइ । उकें उमिगु बन्धन चफुनाः जीवजगतया बन्धनयात मुक्त यानाः भक्ततय्त उद्धार यायेत नेपाः देय्या ग्वलय् (देवपतन) या श्लेष्मान्तक गुँया पुण्य भूमिइ बागमती खुसिया सिथय् मिया द्वँ च्वंथें जाज्वल्यमान जुयाः पशुपतिया नामं जि च्वने । थ्वहे थासय् गुहेश्वरी, वत्सला गौरी, जय बागेश्वरी, अन्नपूर्ण, राज राजेश्वरी, बासुकी योगिनी गण सिद्धि जोगेश्वर आपालं द्यः व देवीपिं अले यता (दक्षिण) पाखे जिगु हे मेगु रुप भैलःद्यः दइ । जि तत्पुरुष, अघोर, सध्योजात, वामदेव व च्वय्पाखे इशान रुपय् पशुपतिया नाम च्वने । थ्व पशुपतियात सुनां सुनां दर्शन ध्यान याइ उमि चित्त शुद्ध जुयाः अन्तकालय् मुक्ति प्राप्त याइ । आः छिपिं स्वम्ह जिं धयाथें थाय् थासय् यंकाः आम नेकू स्थापना या हुँ । छिमिगु तातुना पूवनी । जि थन दु धकाः गय् सिल” धाःबलय् जिमित पार्वती भवनीं धयाः बिज्याःगुलिं स्यूगु खः धाःगु न्यनाः जिगु चरित्र पार्वतीं स्यूगु जुयाच्वन धकाः मुसुहुं न्हिलाः बिज्यात । महाद्यःया उजंकथं ब्रम्हा व विष्णु व इन्द्रं थाय् थासय् न्यकू पलिस्था यायेत अनं अन्तरध्यान जुयाः बिज्यात ।

।। श्री स्कन्द कुमारं अगस्त्य मुनियात कनाः बिज्याःगु श्रीश्रीश्री स्वस्थानी परमेश्वरीया श्री महाद्यः मृगरुप कयाः श्लेषमान्तक गुँइ म्हिता बिज्याःगु, ब्रम्हा विष्णु व इन्द्रं मृगयात ज्वंबलय् नकू त्वःधूगु, महाद्यःया उजंकथं धाःधाःथाय् स्थापना याःवंगु, पशुपति द्यः उत्पत्तिया खँ कंगु झिंखुगूगु अध्याय थुलिं क्वचाल ।।१६।। कथहं...