zero media family planning adv

कह्रः ( केदार सितुया बाखं )

केदार सितु
मनू मात्र छगू दुर्घट्ना खः, वा दुर्घट्नाया उपज ।
मनूया बारे मेगु फुक्क धापू किम्वदन्ती खः, प्रोपोगाण्डा खः — मनुखं मनूतय्त कत्र्तव्यया सिखलं चिनातयेगु षड्यन्त्रया ।
मनू स्वतन्त्र बुइगु खः ।
मनूया जन्म प्रायोजित मखु ।
तर जन्म धुंकाः धाःसा मनू स्वतन्त्र जुइमखु, जुइफइमखु ।
जन्म धुंकाः मनूया प्रायोजन नं शुरु जुइ ।
मनूयात धर्मया नामय्, समाजया नामय्, परम्पराया नामय्, जातया नामय्, कुलया नामय्, वंशया नामय्, देय्या नामय् प्रायोजित यानायंकी ।
प्रायोजनया छगू दसु रामचन्द्र खः ।
थ्व रामचन्द्रया थःगु हे धापू खः ।
रामचन्द्रयात थः इतिहासया दकलय् बांमलाक प्रायोजित जूम्ह मनू थें ताइगु गुबलें गुबलें ।

प्रत्येक मनूयात छम्ह मिसां जन्म बी । थ्व अर्थय् छम्ह मां दइ, प्रत्येक मनूया ।
अनं लिपाया फुक्क नाता बाखं खः, किम्बदन्ती खः ।
कमसेकम रामचन्द्रया लागि थ्व दकसिबे तःधंगु सत्य खः ।

रामचन्द्रं थःत, थःगु जिन्दगीयात छगू दुर्घट्ना सिबाय् मेगु ताय्कुगु मदु ।
रामचन्द्र जक ला छु फुक्क प्राणी, रामचन्द्रया धापू कथं दुर्घट्नाया उपज खः ।
थ्व अर्थय् — फुक्क जन्म निरर्थक खः !
—    फुक्क जन्म निरुद्देश्य खः !
—    फुक्क जन्म प्रयोजनहीन खः !
उकिं रामचन्द्रयात गुबलें गुबलें थःप्रति हे नं अनास्था ब्वलनावः ।
त्याय्कयातःगु जिन्दगी थें ताइगु वयात थःगु जिन्दगी । सुनानं दान बियातःगु जिन्दगी थें ताइगु वयात थःगु जिन्दगी ।
प्यकालँँय् खायातःगु थपाय्पाःगु पोष्टर थें जक ताइगु वयात थः हे नं !
हीमी चाः व थः खनाः हे ।
थ्व विडम्बना !
उप्m !
थ्व विडम्बना हे ला खः, कि रामचन्द्रयात बुह्राम्ह दशरथं थः काय् घोषणा यानाच्वन ।
कौशल्याया भाःत जुयेमात्रं रामचन्द्र बुह्राम्ह दशरथया काय् घोषित जुयाच्वंगु दु ।
थ्व विडम्बना रामचन्द्रयात पीडावोधया उत्कर्ष जुयाबीधुंकल ।
रामचन्द्रयात दशरथं जक मखु वया मां कौशल्यां नं थःत अन्याय यानाच्वंगु अनुभव जू । थः हे मां कौशल्यां नं थःप्रति षड्यन्त्र यानाच्वंथें ताइगु वयात ।
कमसेकम वया मामं ला वयात षड्यन्त्र मयायेमाःगु खः ! उकिं वं तःकः हे थःमांया न्ह्योने तःधंगु प्रश्नचिन्ह धस्वाकाबीधुंकल । 
कौशल्याया थ्व गज्याःगु वाध्यता ! थ्व वाध्यताया हुनि छु ?
छु प्रत्येक मिसात थथे हे वाध्य ला ? थ्व वाध्यताया अन्त्य छु ?
तःन्हु न्ह्यवंनिसें रामचन्द्रयात थ्व हे भावोत्तेजनां वाथावाथा कंकाच्वंगु दु ।
तःकः हे वं थःगु भावनायात थः कलाः सीतायात कनेत स्वयेधुंकल । तर मफु ।
व थः हे नं सीताया काय्पिनि अबु जुयाः म्वानाच्वंगु दु ।
वं दशरथयात धस्वाकूगु पतिं वयापाखे हे नं धस्वानाच्वंगु दु ।
थ्व हे पीडायात म्हुयेत वं तःकः हे छेँनं पिहां वनेगु कुतः यायेधुंकल ।
तर थ्व नं वं यायेफयाच्वंगु मदु ।
उकिं थौंकन्हे वं छेँनं पिहां वनेगु हे त्वःताबीधुंकल ।

रामचन्द्र हीमी चाइगु ।
छखे थःत काय् नालाच्वंम्ह बुह्राम्ह दशरथ !
मेखे स्वयं थः बौ जुयाच्वनागु तथ्य !
थ्व निगू सम्बन्धया दथुइ रामचन्द्र प्यकालँय् थनातःम्ह निःसहाय गथांमुगः थें झ्वाता जुयाच्वंगु दु ।
वयात थ्व ‘बौ’ सम्बन्धप्रति हे शंका दनावइगु ।
शायद संसारय् दकसिबे हास्यास्पद नाता हे ‘बौ’ खः ।

रामचन्द्रयात थः पासा गौतम लुमंसे वल ।
गौतम बेपत्ता जूगु न्यादँ खुदं मयायेधुंकल ।
छन्हु चान्हय् सुनां मसीक व छेँनं खुसुक्क बिस्युं वंम्ह हं । नापं द्यनाच्वंम्ह कलातं तक हे मचाः हं ।
गौतम छाय् अथे छेँनं बिस्युं वन, छगू प्रश्नचिन्ह जुयाः धस्वानाच्वन तिनि ।
वया मांबौयाके थुकिया लिसः मदु, वया कलाःयाके थुकिया लिसः मदु ।
लिसः दुम्ह गौतम थः हे बेपत्ता !
पासा छम्हसित न्ह्याबलें धयाच्वनिगु हं संसार दुःखं जाः धकाः ।
तर वयागु संसार ला दुःखं मजाः !?
वयात छुकिया दुःख ?
बांलाःम्ह कलाः, हिसि दुम्ह काय्, भव्यगु महल, यश, ऐश्वर्य, आराम, च्यःभ्वातिं ! आखिर वयात मगाःगु छु दु ? वयात छुकिया अभाव दु ?
वयात दुःख गनथाय् दु ?
तर दुःख मालां लुइगु मखु खनि ।
गौतमं खंगु दुःख दुनियां खंके मफुत ।

ब्याहा धुंकाः छकः गौतमं रामचन्द्रयात धाःगु खः — ‘जिमि कलाः तसकं बांलाः !’
तर गौतमया नुगलय् वया कलाःया यौवनं हा कायेमफुत । कलाःया सौन्दर्यं गौतमयात कस्सिक ज्वनातयेमफुत ।
गौतम थःहे बूगु खः वा वया कलाःया सौन्दर्य बूगु खः थ्व न्ह्यसःया लिसः नं थाति हे जुयाच्वंगु दु ।
गौतमया गृहनिष्क्रमणं थ्व न्ह्यसःचिंयात नं उबलय् तःधंक हे थनाब्यूगु खः । दोषप्रदोषया खँ नं तःधंक हे पिहांवल ।
दुनियाया धस्वाःपतिं गुबलें गौतमपाखे धस्वाइगु सा गुबलें वया कलाःपाखे धस्वाइगु ।
तर दुनियां न्ह्यागु मिखां स्वःसां गौतमं छेँ त्वःतावनाः वया कलाःनं थःगु सौन्दर्यया अपमान जूगु ताय्कल ।
थ्व अपमानयात थौंतक नं नुगलय् घानाः गौतमया कलाः विह्वल जुयाच्वंगु दु ।
गौतमया कलाःनं न्ह्यसः तयेगु कुतः नं मयाःगु मखु कि वयागु सौन्दर्यय् छुं दोष मदुसा वयागु सौन्दर्यया अपमान छाय् ? थौंतक अपराधवोधं छाय् नतमस्तक जुइकाच्वने माल ?ं
दुनियाया प्रश्नचिन्हय् वं थःगु छ्यों छाय् आःतकं  धस्वाकेमफय्काः च्वनेमाल ?
थ्व हे प्रश्नचिन्हया सामनाया निंतिं व थौंतक नं थःछेँय् दुहांमवंनि ।
थौंतक नं वया कलाः वयागु लँ स्वयाच्वंगु दु ।

न्यने दु — थौंकन्हे गौतम दिगम्बर जोगी जुयाः जुल हं ।

छन्हु खबर वल — गौतम भिक्षुक वस्त्र धारण यानाः सीकं खः वा मसीकं थःगु हे छेँय् भिक्षा फ्वंवल हं ।
त्वाःबाःया फुक्क मस्त, मिस्त व बुह्राबुह्रित गौतमयात स्वयेत छेँनं छेँनं, बुं बुं थःपिंसं यानाच्वंगु ज्या हे त्वःताः ब्वाँय् वयाः हांभुंवल हं ।
त्वालय् छझाः ला जात्रा थें हे जुल हं ।
गौतम न्हापा स्वयाः ल्ह्वना नं च्वन हं । म्ह ग्वारामारा चिनाः न्हापा स्वयाः स्वयेजियाच्वन हं । ख्वालय् नं तेज दु हं ।
छेँ त्वःतावनागुया क्लेश ख्वालय् छफुति हे मदु हं ।
गौतमया कलाः ख्वयाः थी हे मदु हं ।
वया मांबौपिं जक इज्जत वंगु भाःपियाः उजुंसुजुं छेँनं पिहां वये हे मछाः हं ।
गौतमया काय्यात बौ धयाः म्हसीकलं त्वालाहां जक स्वयाच्वन हं ।
थौं हाकनं थःगु स्वत्वय् मेगु नातां आक्रमण याःथें जुइकाः काय्म्ह झ्वय्पियाच्वन हं ।

न्यने दत — गौतमं थः कलाःयात कलाः हे नालामकाः हं, अले काय्यात काय् हे मधाः हं । अज्ज ला थःत नं सुयां काय् खः धकाः नालामकाः हं ।
अःखतं, संसारया मायामोह फुक्क वेदना जक खः, दुःख जक खः धकाः धयावन हं । अज्ज ला संसारया नित्य–अनित्य, आत्मा–अनात्मया विषयलय् नं प्रवचन बियावन हं ।
रामचन्द्रया न्हाय्पनय् थ्व खँ मथ्यंगु मखु । वयाके नं थः पासा गौतम नापलायेगु तीव्र इच्छा दनामवःगु मखु ।
तर वं थःगु स्थितियात लकेहनेमफुत । व थःके हे लिकुनाबिल ।
थः पासा गौतमया सामना यायेगु तकं आँट मवल वयाके ।
छेँदुने हे पलायन जुयाबिल व । पिनेया कालांकुलुं हाःसःयात वं वाक्कु छिनाः सह यानाच्वन ।
यद्यपि गौतमं छु धयाच्वन न्यनेत तसकं उत्सुक जुयाच्वन व ।
गौतमया सःयात गुलि न्यनेत स्वल, तर मनूतय्गु कालांकुलुं सलं वयागु सःयात वयागु न्हाय्पनय् तक थ्यंके हे मब्यू ।
गौतम गुलि धीरवीर ! छगू ला वं न्ह्यागु हे हुनिं जूसां छेँ त्वःतेगु आँट क्यन । मेगु व हे छेँय् थः स्वजनया न्ह्योने गुल्पाः ज्वनाः भिक्षा फ्वंवयेगु आँट यायेफत ।
गौतमया न्ह्योने वं थःत दीनहीन ताय्कल ।
गौतमं वयात हे हिस्यायेत छेँक्वय् वयाः भिक्षा फ्वंवयाच्वंगु थें ताल ।
मनूतय्गु सलं नं वयात लाय्बुयाच्वंथें च्वन ।
न वं काय् जुयागुया आनन्द हे भोग यायेफत, न बौ जुयागुया हे । न त गौतमं थें जोगी जुयेगु आनन्द हे भोग यायेफत ।
बस्, मोह–विमोहया दथुइ रामचन्द्र छगू संस्कार जक जुयाः म्वानाच्वंगु दु ।
गौतमया धापू कथं थ्व संस्कार नं ला दुःख हे खः !
गौतमं थें वं दुःखया परिभाषा नं बीमफुत । दुःखया व्याख्या नं यायेमफुत जनमानसया न्ह्योने ।
दुनियाया प्रायोजनय् मभिंगु सामानयात चुइकेगु निंतिं भद्दा नक्सां समाः यानाः खायातःगु पोष्टर 
थें जक वं थःगु पात्रतायात स्वीकार यानाच्वंगु दु आत्मकुण्ठित जुयाः । □
 (ने. सं. ११३१ दिल्लागा ७ शुक्रबाः)